Czas naświetlania (czas otwarcia migawki) decyduje, jak długo światło pada na matrycę. Krótkie czasy (np. 1/500 s) zamrażają ruch, co przydaje się w dynamicznych ujęciach (np. podskok modelki). Długie czasy (np. 1/30 s) rozmywają ruch, tworząc efekt „płynności” - użyteczne w artystycznych portretach.
W studio zwykle stosuje się czas ok. 1/125-1/200 s, aby uniknąć poruszenia zdjęć. W sesjach buduarowych, gdzie oświetlenie bywa stonowane, warto użyć statywu przy dłuższych czasach. Należy jednak uważać na poruszenie, zwłaszcza gdy modelka zmienia pozy. W plenerze długi czas naświetlania może być kreatywnie wykorzystany - np. rozmycie liści na wietrze w tle.
Pamiętaj, że czas naświetlania jest powiązany z przysłoną i ISO. Jeśli zwiększysz czas, musisz zmniejszyć przysłonę lub ISO, aby uniknąć prześwietlenia. Eksperymentuj z trybem manualnym lub priorytetem czasu (Tv/S), aby kontrolować ruch w kadrze.
