Głębia ostrości (DOF) to obszar w kadrze, który pozostaje ostry. Kontroluje się ją głównie przysłoną - im większy otwór (np. f/1.8), tym mniejsza głębia. W portretach buduarowych mała głębia ostrości (np. ostrość tylko na oczach, a rozmyte tło) skupia uwagę na modelu, maskując jednocześnie niedoskonałości tła.
Głębia zależy też od odległości od obiektu i ogniskowej obiektywu. Obiektywy o ogniskowej 50–85 mm (np. 85 mm f/1.4) są idealne do portretów z płytką głębią. W sesjach grupowych lub pełnoklatkowych ujęciach sylwetki użyj węższej przysłony (np. f/8), aby zachować ostrość na całej kompozycji.
Eksperymentuj z głębią, aby tworzyć różne nastroje - np. rozmyte tło z lampkami świetlnymi daje efekt magicznego „bokeh”, a ostre detale w tle (np. architektura) budują kontekst miejsca.
